|
artikel: Het beste van 2010.5 - Muziek |
Welkom bij de eerste halfjaarlijkse uitreiking van de nieuwe MediaInside Awards. We hebben de afgelopen jaren geconstateerd dat tijdens de MI Awards aan het einde van het jaar vooral worden gedomineerd door muziek uit de kwartalen 3 en 4. Om de toppers uit de eerste helft van het jaar ook een kans te geven, hebben we besloten om de MediaInside Awards 2010.5 in het leven te roepen, met vandaag voor het eerst op MediaInside awards voor de muziekalbums.
|
Light Up is alweer het derde studioalbum van de 24-jarige Stevie Ann. De Nederlandse singer/songwriter zorgt vooral voor muzikale hoogstandjes die je ongemerkt op repeat kunt zetten. Zelfs dan zul je nog verrast zijn van de diverse kwaliteiten van de zangeres van Nederlandse bodem. De eerste singel ‘What Goes On’ is door ons hartelijk ontvangen (in de MediaInside Cinéma) en was bovendien een goede promotie voor het album.
De nummers van het album vullen elkaar goed aan en zorgen voor een perfecte harmonie. Bij het beluisteren van het album krijg je het ware lentegevoel, maar als het aan redacteur Bart ligt, dan waren we ook met niets minder tevreden. Stevie Ann is nog niet omarmt door het Nederlandse publiek, getuige de verkoopcijfers van haar laatste cijfers. Met dit nieuwe album kan ze wellicht meer bereiken. Vier muzieknoten voor Stevie Ann’s nieuwste cd. “Ongekende kwaliteit van Nederlandse bodem.”
De inspiratie voor redacteur Gijsbert om de CD van Train te recenseren was zijn interesse in de single ‘Hey, Soul Sister.’ Een meezingplaat bleek het album Save Me San Francisco niet te zijn, maar er zijn weldegelijk andere kwaliteiten die dit album goed maken. Het album kent drie verschillende elementen, zo blijkt uit de recensie. Het album begint met frisse lentenummers en meezingers, maar naarmate je verder luistert wordt de stemming wat serieuzer om aan het einde van het album over te gaan naar droevige muziek.
Het afwijkende stemgeluid is misschien wel het meest opvallende aan de band Train. Pat Monahan is in elk nummer duidelijk aanwezig, maar de wisselende instrumenten en tempo’s maken het album divers. Daarmee is de band ook moeilijk om de band in een hokje te plaatsen. De eerste keer dat je het album luistert denk je wellicht aan eenvoudige pop-muziek, maar dat gevoel vergaat al snel wanneer je de CD een tweede keer opzet. Vier muzieknoten voor Save Me San Francisco van Train. “Een originele draai aan de popmuziek.”
Jeroen van Koningsbrugge en Denis van der Ven zijn als duo niet meer weg te denken bij de Nederlandse televisie. Maar ook op het gebied van muziek hebben ze laten merken dat ze meer kunnen dan alleen grappig zijn. De nummers zijn weliswaar serieuzer dan je van het duo zou verwachten, maar ze hangen wel erg goed in elkaar. Het album kent ook een mix van thema’s. Liefde en geluk passeren de revue, maar ook zelfmoord als onderwerp is voor de jongens niet teveel.
Het enige wat op dit album is aan te merken is het feit dat je van de muziek moet houden. Het is niet genoeg pop om het daadwerkelijk pop te noemen, waardoor er al een hele grote groep luisteraars direct afvalt. Je kunt niet in de muziek groeien, als het eerste nummer je niet bevalt kun je vrijwel meteen stoppen met het beluisteren van de rest. Vier muzieknoten voor het duo Jurk. “Avondjurk is ook in de middag geweldig.”
Een artiest die je wel vaak in de top ziet, maar het minder goed doet in de ‘rapwereld’. In het album Recovery geeft Eminem toe dat zijn vorige twee albums niet ‘je-van-het’ waren, maar met zijn nieuwe album slaat hij helemaal terug. Er staat een groot aantal nummers op dat het goed zal doen als single’s. Voor de echte rapfans zijn er de ‘core’-nummers waar het meer om de teksten gaat dan om de achterliggende beats.
De witte rapper mag zijn gezicht weer laten zien in de onderwereld van de rap zonder zich te schamen. De nummer zitten goed in elkaar en het album vormt een geheel. Daarbij gaat het niet alleen om zijn drugsverslaving en mislukte liefdesleven, maar ook over nieuwe liefde’s en zijn gevoelens jegens andere rapartiesten. Hij onthult veel tijdens het album en over het algemeen kunnen we spreken over een nieuw geluid in de rapwereld, die zo onderhand erg achterhaald begon te worden. Vijf muzieknootjes voor de genezing van Eminem. “Wellicht de echte opvolger van the Eminem Show, en dat zegt veel over de kwaliteit.”
Wie Bonobo opzoekt in Wikipedia komt als eerste terecht bij de wereldberoemde mensaap. Maar na even doorscrollen kom je terecht bij de Britse triphop-deejay. Van hem hebben we laatst weer een hoogstandje ontvangen: Black Sands. Met een mix van traditionele muziekinstrumenten en moderne beats zorgt hij voor een nieuwe sound. Het is iets waar je weleens waar aan moet wennen, maar na verschillende luistersessies zul je moeten concluderen dat het album alle tijd waard is.
Redacteur Mark hoeft er maar weinig woorden voor te gebruiken. Hij wil zo min mogelijk tijd verspillen voor de lezer, aangezien je dan sneller op iTunes zit of in de platenzaak staat. Vijf muzieknoten door het nieuwe album van Bonobo: Black Sands. “Zittend in het zonnetje met Black Sands aan je oren, dat is pas echt genieten!” |
|
|
|
