Een nieuwe Suda51 ligt in de schappen. Driewerf hoera! Dat is de normale reactie van Bart, maar zodra er zombies in een game zitten, begint de beste man te zuchten. Te zuchten onder het gewicht van nog meer zombies. Het scheelt dat je met een meisje in een te kort rokje speelt. Julia Starlett is naast dom blondje ook nog eens zombiejager.
In de wereld van Lollipop Chainsaw is er een probleempje ontstaan. De Rotten World heeft namelijk levensruimte nodig en die levensruimte hopen ze in de wereld van Julia te vinden. Het gevolg? Hordes sluipende en kruipende zombies uit elkaar snijden met je kettingzaag. Gewoon omdat het kan en deels ook omdat je anders zelf kapot gaat. De kettingzaag is niet het enige wapen in je arsenaal, je hebt ook nog je geliefde pompoms om de zombies eerst te verwarren en vervolgens te onthoofden.
Het gevechtssysteem klinkt simpel en zou nog uitgebreid kunnen worden met een soort puntensysteem en een speciale modus als het je lukt meerder zombies tegelijk te onthoofden. Gelukkig zit ook die in de game. Voor elke zombie die je vermoord verdien je een medaille die je uit kan geven in een winkel. Wanneer je meerdere zombies tegelijk onthoofd activeer je de speciale modus ‘Sparkle Hunting’. Je krijgt dan meer medailles en je kan uiteindelijk ook meer nieuwe spullen kopen.
Kortom op het gebied van het verhaal en de gameplay is er niets nieuws onder de zon. Toch is Lollipop Chainsaw een game die je prima kan spelen zo vlak voor de zomervakantie en tussen het tikken van je masterthesis door. Dat komt door Suda51. De game is namelijk qua sfeer compleet over de top. Je moet bijvoorbeeld met je kettingzaag honkballen. Het meest gare aan de game is nog wel het pratende hoofd Nick wat aan een touwtje meegaat op avontuur. Nick wordt gebruikt in speciale aanvallen. Alle grapjes over harde hoofden laten we dus maar achterwegen.
Geheel in stijl zijn de einbazen in de titel ook verschrikkelijk absurd te noemen. Het geeft je direct een gevoel van macht als je er weer eens een hebt weten terug te sturen naar waar het vandaan kwam. De einbazen zijn qua stijl het beste te vergelijken met die andere game van Suda51 No More Heroes. Elke eindbaas heeft een thema en elke eindbaas vereist daardoor een andere aanpak. Afwisseling die de game toch wel nodig heeft, want de route naar het baasgevecht toe is nogal eentoning.
Lollipop Chainsaw is een ervaring. Een ervaring van Suda51 wel te verstaan. Ligt de ervaring met Suda51 je, dan is de game een aanschaf waard. Zelfs als je eigenlijk niets met zombies hebt, is deze game goed te doen. Heb je nog nooit een Suda51 gespeeld? Dan zou ik wachten tot hij in de budgetbak ligt. Het cijfer onder aan deze recensie is namelijk vooral gebaseerd op wat de game qua verhaal en gameplay doet. Om te voorkomen dat mensen valse verwachtingen krijgen. De sfeer zelf is zeker een vol punt extra waard als je er van houdt.
conclusie
Zombies slachten in Suda51-stijl. Het is een manier die je in weinig andere games tegenkomt. De sfeer is zo absurd dat de liefhebber van Suda51 de simpele levelstructuur, eenvoudige besturing en korte verhaal voor lief neemt. Geen driewerf hoera dit keer, maar eerder een tweewerf hoera zullen we maar zeggen.
